नॉर्वे येथे जन्मलेले ओले बर्नेमन बुल हे जगप्रसिद्ध व्हायोलिन वादक होते. अनेक जगप्रसिद्ध कंपन्या त्यांना आपल्या कार्यक्रमांसाठी आमंत्रित करण्यास उत्सुक होत्या. एके दिवशी पॅरिसमधील एका कंपनीने एक मोठा कार्यक्रम आयोजित करण्याची योजना आखली. ती कंपनी काही काळापासून तोट्यात चालली होती. इव्हेंटचा उद्देश पैसा गोळा करणे हा होता, परंतु कार्यक्रम अयशस्वी झाल्यास कंपनी बुडेल, अशी भीती आयोजकांना होती. ती कंपनी कार्यक्रम यशस्वी करण्यासाठी मार्ग शोधू लागली. प्रत्येकजण आपापली मते मांडू लागला. कोणीतरी प्रसिद्ध अभिनेते आणि अभिनेत्रींना नृत्यासाठी आमंत्रित करण्याचा सल्ला दिला. काहींनी जादूगाराला बोलवा असे म्हटले तर काहींनी दुसरे काही सांगितले. अचानक एक तरुण आयोजक म्हणाला, 'बुल यांना व्हायोलिन वाजवायला बोलावलं तर कार्यक्रम यशस्वी होईल यात शंका नाही.' बुल यांनी निमंत्रण स्वीकारले. कंपनीच्या तोट्याविषयी त्यांना कल्पना होती. आपल्यामुळे जर एखाद्या संस्थेला किंवा व्यक्तीला फायदा होत असेल तर आपण त्यांना नक्कीच साथ द्यावी, असा विचार त्यांनी केला.कार्यक्रमाच्या दिवशी सभागृह खचाखच भरले होते. बुल यांचे दर्शन घेण्यासाठी लोक आतुर झाले होते. बुल यांनी व्हायोलिनवर धून वाजवायला सुरुवात केली. पण ती धून नुकतीच सुरू झाली नव्हती तोच अचानक व्हायोलिनची तार तुटली.कोणतीही भीती न बाळगता त्यांनी तीन तारांवर आपली नवीन धून रचली आणि ती मनापासून वाजवली. कार्यक्रम संपल्यावर प्रेक्षक आपापल्या जागी उभे राहून त्यांच्या सन्मानार्थ टाळ्या वाजवत असल्याचे त्यांनी पाहिले.यामुळे कंपनीची प्रतिष्ठा तर सुधारलीच पण बुल यांना एक उत्तम धूनही मिळाली.
बोध: आपत्कालीन परिस्थितीत धीर धरा.
No comments:
Post a Comment