एकदा धान्य- कोठारात ठेवलेल्या सगळ्या धान्याला कीड लागली. शेतकरी हतबल झाला. त्याच्या डोळ्यांत अश्रू उभे राहिले. अपार कष्ट करून मिळवलेले धान्य वाया गेले होते. त्याने कीड लागलेले सगळे धान्य शेतात आणून एका कोपऱ्यात ओतून दिले.
खूप सारे धान्य वाया गेल्याने शेतकरी निराश झाला होता. शेतकरी मोलमजुरी करून आपला उदरनिर्वाह करत होता. एके दिवशी शेतकरी आपल्या मुलासोबत शेतात गेला. कोपऱ्यात पडलेले धान्य पाहून धान्य शेतकऱ्याला रडू कोसळले. मुलाने त्याच्या हाताला धरून त्याला त्या धान्याच्या ढिगाऱ्याजवळ नेले. म्हणाला, 'बघा बाबा, हे किडलेले धान्यदेखील इथे उगवायला तयार झाले आहे त्याला कोंब फुटले आहेत. आणि तुम्ही मात्र लगेच पराभव स्वीकारून बसला आहेत. शेतकरी त्या धान्याच्या ढिगाऱ्या जवळ जाऊ खाली बसला. अंकुरलेल्या दाण्याला अलगद हात लावून कुरवाळू लागला. क्षणार्धात त्याला समजले की जीवन हरण्यासाठी बिलकूल नाही.
No comments:
Post a Comment